Zauważam cechy, które nie muszą być przypisane Twojej osobie, a jednak! Jednak niekończąca się analiza całej Twojej osoby, otoczki pozwala na wysunięcie wniosków, pogubienie się bardziej i zatracenie w beznadziejności na wieczność.
Jest moment, gdzie żałuję jednej jedynej rzeczy.
Odczuwania uczuć.
Nie pozwala mi to nie płakać.
Błądzę po uliczkach Poznania, zakamarkach nieznanych ścieżek w umyśle, zatracam się w marzeniach i Twoim nadzwyczaj ciepłym spojrzeniu. Z wielkim przeczuciem o przyszłości - w barwach kawałka węgla bądź tradycyjnej sukni ślubnej.
Bicie serca szybsze, wolniejsze tworzy w głowie odczucie, zależne od dnia.
Ach niektórzy podobno nie czują, mam chyba odebrane to szczęście.
Początek jest trudny. Ten wyjątkowo kieruje pod wiatr, rzucając deszczem w oczy.
Obawiam się końca.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz